මේ තරම් සුන්දර ද ඇත්තටම විහඟුන්ට
ශුෂ්ක කටු පඳුරු මත පිනි පොදක් වැටුනාට
හැකිවේද නිවන්නට මුළු මහත් ඉඩෝරය
වියලිලා ඉරි තැළුණු උණ ගැණුනු හදවතට
ඔසු සොයන් නොයන්නෙමි සුව නොවන බව දනිමි
හැර දමා යනු රිසින් අවට ඇති හැමදේම
සහනයකි හදවතට මරණයක් පැමිණීම
ගිම්හාන සැදැවක රතු පොළොව කෙලවරක
පස් පිදෙලි එකින් එක නොදැනෙන්න පෙරළන්න
තැන තැනම විසිර ගිය ගව මිනිස් ඇට අතර
ඉඩක් ඇති තැනක් ළඟ මගේ හිත වළලන්න...!!!
No comments:
Post a Comment