සෑම දේ ගැනම ඔහුට තිබුනේ පිටස්තර  හැඟීමකි. සෑම රටකම ඔහුගේ උපන් රටේදී පවා ඔහුට මෙම කාල්පනික  ලෝකයේ නිරතුරුවම සැරිසරන පුරුද්ද අත්හැරීමට අපහසු විය.ජීවීතය නොවැදගත් යයි කිසිදිනෙක නොසිතුව ද එහි පවත්නා සදාතනික වටිනකාමක් කිසිදිනක ඔහුට මුණනොගසුනි. එදිනෙදා හමුවන මිනිසුන්,අහල්‍යා , බලු දණ්ඩා ද ජිවිතේ වැදගත් පාර්ශවන් බව කිසිදා ඔහුට හැඟී  තිබුනේ නැත.  කිසිදු ලෙසකින්වත්  සතුටු වීමට , මාර්ගයක් සොයා ගත නොහැකි විය.

සරන්යා ඔහුට නිතරම කතා කළාය. ඇය සිහින් හඬින් ජීවිතය ආදරය ගැන රාත්‍රිය පුරා දොඩවන විට සමහර දාට ඔහුට නින්ද ගොස්  තිබුනේය.ඇය සමග කතා කරන්නට ඔහුගේ අකමැත්තක් නොතිබුණ ද එය  දිගු වන වන තරමට  ඔහුගේ සිතිවිලි වෙනත් මංමාවත් වල ඇවිදින ඉක්මන ද වැඩිය. ඇය සමග  කාලය ගත කරන බොහෝ විට ඔහුට අහල්‍යා සිහියට නැගුණි.එදින හවස වැඩට ගොසින් ඇවිදින්  තේ බොන විටත්, මහ රැ ලියුම් කියුම් කටයුතු අහවර වී නින්දට යන විටත් ඔහුගේ සිතෙහි අහල්‍යා ගේ  හඬ රුව හැම විටම අවදි ස්වරූපයකින්  පසුවිය. සමහර දිනවලදී ඔහු අහස දෙස බලා යාච්ඤ  කරමින් සිතෙහි සුපහන් භාවය පැතුවේය. එසේ අහස දෙස බලා සිටින විට දෙවියන්ට වඩා ඔහුගේ වැසුනු දෑස්  තුල ඇඳී තිබුනේ අහල්යා ය. සරන්යා ඔහුගෙන් ආදරය ද සමග  බාහිර ආටෝපය ද  අපේක්ෂා කරන් බව ඔහු දන්නා නිසා ඇයගේ උපන් දිනයට විශාළ මල් කළඹක් ඇයට තෑගී කළේය.ඇය ඔහුට ස්තුති කරමින් දිගු ලිපියක් ඒවා තිබිණි.

ඔබට මාව මතක් වෙනකොට  මොන වගේ දෙයක්ද දැනෙන්නෙ?

පපුවේ වම් පැත්තෙන් හීනියට මොකෙන් අරි අනිනවා වගේ හැඟීමක්.මට හරියටම කියන්න තේරෙන්න නැහැ.

ඒ කියන්නේ මම ඔයාට වේදනාවක්.මොකකින් හරි අනිනකොට තුවාලත් වෙනවනේ?

නැහැ තුවාල වෙන්නම වෙන්නම නෙවි.ඇත්තටම කියනව නම් සීරීමක් වගේ ....!

මං මෙතෙක්  කල් සම්මත සමාජයෙන් වෙනස් වීම නිසා බොහෝ වේදනාවන්  වින්දෙමි. නමුත් දැන්  ,ඒ සියලුම වේදනාවල  රසයක්  තිබු බව මට හැගෙයි. ඔහුගේ ප්‍රේමය ගැන අහල්‍යා අංශු මාත්‍රයක් නොදැන සිටි කාලය තුල ඔහු වින්ද වේදනාව ,ඇයද ඔහු හට ප්‍රේම කරන බවට කියූ පසු දැනුන සිතිවිලි වලින් ඔහු අපැහැදිලි රසයක් විඳි බවට වඩාත් ඔහුට  පසක් විය.ඔහුට හදන්නට හෝ සිනාසෙන්නට අවශ්‍ය නොවිය. සිත රික්තකයක් මෙන් හිස් ව ශුන්‍ය ව පැවතියේ ය.

ඇයගේ මරණය ඔහු අපේක්ෂාවෙන් සිටි  දෙයක් ලෙස සිතුනේය. හදවතෙහි  යම්දෙයක්  සිර වී තිබෙනවා මෙන් ඔහුට දැනුනි. ඇය මිය ගියද අතීතය හා අනාගතය තුනී ලෙස යා වුනු බලාපොරොත්තුවක් ඔහුගේ සිතෙහි පැලපදියම් ව  තිබුනී.

මේ විශ්වය තුල ලක් ෂ ගණනින් කොටි ගණනින් මිනිසුන් ඉපද මියයති. ඉපදුනු දා පටන්ම ඔවුහු  ජිවත් වෙන්නට සිහින දකිති. ඒ සිහින තුල ම අවසානයේ  මියදෙති. ඔවුන්  අපේක්ෂා කරන  නිදහස කිසි දිනෙක සැබෑ ස්වරුපයෙන් අත්විඳින්නට නිහැකිය. සොබාදහම මිනිසුන් රවටන බව ඔවුන් නොදනිති.එය අවබෝධ කරගත් සීමිතයද නොදන්නා සේ රඟ දක්වති. ඔවුන්  මේ මුලාවට හසුව ජීවිතය පුරාම දුක් විඳිතී.

ඔහු හඬන්නට උත්සහ කළ ද එය කිසිම අපහසු  විය.අහල්යාගේ මරණය  කිසිදු ව්ශේශ  බලපෑමක් ඇති  කලේ  නැති බව  ඔහුට වැටහුණි.- මේ ලෝකය විවිධාකාර දේවල් වලින් පිරි ඇත. සමහරඅයට ප්‍රේමය හමු ව ඇතත් එය විඳීමට හෝ අවබෝධ කර ගැනීමට වාසනාව උදා නොවේ. සමහරෙක්ට  එය තම ජිවිත කාලය තුල කිසිදාක හමු නොවේ. එහෙත් ආදරය යයි සිතා කාට හෝ ලංව ඉදිරි ජීවිතය ගෙවති.දරුවන්ද හදා වඩා ගනිමින් තම රාජකාරිවල නිරත වෙති.එහෙත් ඔවුන්ගේ හිත තුලට තේරුම් ගනිමට අපහසු  අරුම පුදුම සිතිවිළි ජාලාවකට ඉඩ හසර තිබු බවවත් ඔවුන්නොදනිති,එය නොදැනගැනිමෙහි ද වරදක් නැත. දැනගත් විට වඩාත් රසබර යිසිතුවද අවසානයේ එහි ඇත්තේ වේදනාවකි.  තේරුම් ගත්තද  නොගත්තද ප්‍රේමය එලෙසම ලෝකයේ පවතිනු ඇත. මිනිසුන්ගේ ද ජිවිත නන්විධ සිතිවිලි මතින්  බොහෝ පරම්පරා ගණනක් ඔහේ ගලා යනු ඇත.